ພະເຈົ້າ ໄຊຍະ ເສດຖາທິຣາດ ຈຶ່ງໄດ້ນຳທັບຫຼວງ ໄປເຖິງ ເມືອງອົງການ (ແອ້ກະບື) ເພື່ອທຳການ ປັບປຸງກຳລັງ ໄປປາບປາມ ເມືອງດັ່ງກ່າວ ແຕ່ຖືກພວກ ກະບົດລອບ ປົງພະຊົນເມື່ອ ແຮມ 3 ຄ່ຳເດືອນອ້າຍ (ເດືອນຈຽງ) ຄສ 1572. ອັດຖີທາດ (ກະດູກ) ໄດ້ຖືກນຳມາ ປະດິດສະຖານ ໄວ້ທີ່ວັດທາດ ຈຸນລະມະນີໃກ້ ກັບທີ່ເກີດເຫດ ແລະ ພາຍຫຼັງມາ ເຂດການປົກຄອງ ທ້ອງຖິ່ນ ຂັ້ນເມືອງນີ້ ໄດ້ຮັບການ ຕັ້ງຊື່ວ່າ: ເມືອງໄຊ ເສດຖາ ແລະ ມາຮອດສະໄໝ ລາວເສຍ ເອກະລາດ ໃຫ້ຝຣັ່ງເສດ ປົກຄອງ ຈຶ່ງໄດ້ປ່ຽນຊື່ຈາກ ແອ້ກະບື ມາເປັນ ອັດຕະປື ມາເຖິງ ປະຈຸບັນນີ້.

ໃນໄລຍະ ສົງຄາມຕໍ່ສູ້ ກູ້ເອົາເອກະລາດ ແລະ ປົດປອ່ຍຊາດ ຕ້ານການຮຸກຮານ ຂອງຈັກະພັດ ລ່າເມືອງຂຶ້ນແບເກົ່າ ແລະ ໃໝ່, ອັດຕະປື ໄດ້ເປັນຖານ ທີ່ໝັ້ນອັນ ແຂງແກ່ນ ຂອງກຳລັງ ການປະຕິວັດ ແລະ ໄດ້ຮັບການ ປົດປອ່ຍ ແຂວງອັດຕະປື ໃນວັນທີ 28 ເມສາ 1970; ອະນຸສອນ ແຫ່ງສົງຄາມ ຍັງມີຢ່າງ ຫຼວງຫຼາຍ ຢູ່ທາງທິດ ຕາເວັນອອກ ຂອງແຂວງ ໂດຍສະເພາະ ລຽບຕາມບໍລິເວນ ເສັ້ນທາງໂຮ່ຈິມິນ. ພາຍຫຼັງໄດ້ຮັບ ການປົດປອ່ຍ ທົ່ວປະເທດ ໃນປີ 1975 ອັດຕະປື ໄດ້ຮັບການ ຍົກຍ້ອງ ສັນລະເສີນ ເປັນແດນ “ວິຣະຊົນ” ແລະ ໄດ້ຮັບການ ພັດທະນາ ຮອບດ້ານເລື້ອຍໆ ມາຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ຈົນເຖິງປະຈຸບັນນີ້.

ທີ່ຕັ້ງຂອງແຂວງ: ແຂວງອັດຕະປື ເປັນແຂວງໜຶ່ງ ຕັ້ງຢູ່ພາກໃຕ້ ຂອງລາວ, ໄດ້ຈັດເຂົ້າເປັນ ທົ່ງພຽງທີ 7 ຂອງປະເທດ ມີເນື້ອທີ່ ທັງໝົດ 10.320 ກມ2 ສະເລ່ຍ 11 ຄົນ/ກມ; ທິດເໜືອ ຕິດກັບ ແຂວງເຊກອງ ຍາວ 137,5 ກມ, ທິດໃຕ້ຕິດກັບ ແຂວງລັດຕະນະຄີລີ ແລະ ແຂວງຊຽງແຕງ ແຫ່ງ ລາດສະອານາຈັກ ກຳປູເຈຍ ຍາວ 224,25 ກມ, ທິດຕາເວັນອອກ ຕິດກັບ ແຂວງກອນຕູມ ສສ. ຫວຽດນາມ ຍາວ 58 ກມ ແລະ ທິດຕາເວັນຕົກ ຕິດກັບແຂວງ ຈຳປາສັກ 180 ກມ, ພື້ນທີ່ສ່ວນໜຶ່ງ ຂອງແຂວງ ເປັນພູດອຍ ສູງຈາກລະດັບ ນ້ຳທະເລ ສະເລ່ຍ 800 ຫາ 1.560 ແມັດ.

ແຂວງອັດຕະປື ປະກອບມີ 5 ເມືອງ ຄືເມືອງສາມັກຄີໄຊ, ສະໜາມໄຊ, ໄຊເສດຖາ, ພູວົງ ແລະເມືອງຊານໄຊ.

ແຫຼ່ງຂ່າວ: ອັດຕະປືອອນລາຍ