ອີງຕາມການລາຍງານຂອງສຳນັກຂ່າວຕ່າງປະເທດ ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ຜູ້ນຳຂອງຝຣັ່ງ ເຢຍລະມັນ ອັງກິດ ຍີ່ປຸ່ນ ແຄນນາດາ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ຮຽກຮ້ອງຖະແຫຼ່ງການຮ່ວມ ໃຫ້ມີການຢຸດຍິງທັນທີໃນເລບານອນ ເຊິ່ງໃນບັນທຶກຂໍ້ຕົກລົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຍຸດຕິຄວາມຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງອິສະລາເອວ ແລະ ກຸ່ມ Hezbollah, ທີ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກອີຣານ ເຊິ່ງສ້າງຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ມີປະຊາຊົນເສຍຊີວິດເປັນຈຳນວນຫຼາຍ.

ຂໍ້ຕົກລົງຫຼ້າສຸດລະຫວ່າງ ອີຣານ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ (MOU ເພື່ອຍຸຕິຄວາມຂັດແຍ້ງໃນປີ 2026) ມີກຳນົດເວລາໃນການເຈລະຈາຂັ້ນສຸດທ້າຍທັງໝົດ 60 ວັນ.

ໂດຍຂໍ້ຕົກລົງນີ້ ມີເງື່ອນໄຂສຳຄັນຫຼາຍດ້ານຄື:

– ອີຣານ ຈະເປີດຊ່ອງແຄບຮໍມຸສ ເສັ້ນທາງທີ່ລຳລຽງນ້ຳມັນສຳຄັນຂອງໂລກ ໂດຍບໍ່ມີການເກັບຄ່າທຳນຽມ.

– ສ່ວນສະຫະລັດອາເມລິກາ ຈະຍົກເລີກການປິດລ້ອມທ່າເຮືອຕ່າງໆ ຂອງປະເທດອີຣານ ແລະ ລະງັບມາດຕະການຄວ້ຳບາດນ້ຳມັນ ທີ່ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ເສດຖະກິດ.

– ອີຣານ ຕົກລົງວ່າຈະລົດລະຄວາມຂັດແຍ່ງ ແລະ ຢືນຢັນວ່າຈະບໍ່ສ້າງອາວຸດນິວເຄຼຍ.

– ສະຫະລັດອາເມລິກາ ຈະຊ່ວຍປະສານງານ ເພື່ອປ່ອຍເງິນທຶນຟື້ນຟູປະເທດ ຫຼັງຈາກຄວາມຂັດແຍ້ງສ້າງຄວາມເສຍຫາຍ ຫຼາຍລ້ານໂດລາສະຫະລັດ ແລະ ຈະຍົກເລີກອາຍັດຊັບຂອງອີຣານ.

ນີ້ແມ່ນຂໍ້ຕົກລົງເບື້ອງຕົ້ນ (Framework) ເພື່ອຍຸຕິຄວາມຂັດແຍ້ງ ແລະ ເປີດທາງໃຫ້ມີການເຈລະຈາເທົ່ານັ້ນ ຍັງບໍ່ແມ່ນສົນທິສັນຍາສັນຕິພາບຂັ້ນສຸດທ້າຍ ແລະ ທັງສອງຝ່າຍມີເວລາພຽງ 60 ວັນ ໃນການຕົກລົງລາຍລະອຽດທີ່ຍັງຂັດແຍ້ງກັນ ເຊັ່ນ:

– ເລື່ອງໂຄງການນິວເຄຼຍຂອງອີຣານ ແລະ ການຍົກເລີກການຂວ້ຳບາດຂອງສະຫະລັດ ສາມາດກັບມາສູ້ຮົບກັນໃໝ່ໄດ້.

– ຫາກພາຍໃນ 60 ວັນນີ້ ການເຈລະຈາຫຼົ້ມເຫຼວ ຫຼື ມີຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງລະເມີດຂໍ້ຕົກລົງ ຂໍ້ຕົກລົງນີ້ກໍຈະສິ້ນສຸດລົງ ແລະ ອາດເກີດຄວາມຂັດແຍ້ງຂຶ້ນຕື່ມອີກ.

– ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຕໍ່ຈາກນີ້ໃນຊ່ວງ 60 ວັນນີ້ ຖືເປັນໄລຍະ “ພິສູດຄວາມຈິງໃຈ” ຂອງທັງສອງຝ່າຍ. ຫາກການເຈລະຈາເປັນໄປດ້ວຍດີ ແລະ ສາມາດບັນລຸຂໍ້ຕົກລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍໄດ້ ຈຶ່ງຈະປ່ຽນເປັນການຢຸດຍິງ ແລະ ສັນຕິພາບແບບຖາວອນ ຢ່າງແທ້ຈິງ.

ຂໍ້ມູນ: BBC, theguardian, New York Time