ອີງຕາມມະຕິ 9 ແລ້ວ ເຮົາໄດ້ຮູ້ວ່າເພິ່ນໄດ້ວາງນະໂຍບາຍຫຍັງໄວ້ແດ່ ໂດຍສະເພາະແມ່ນສີ່ບຸກທະລຸ ແລະສະເພາະເຂົ້າໄປອີກແມ່ນ ບຸກທະລຸທາງດ້ານຈິນຕະນາການ ແລະມີອະທິບາຍໄວ້ວ່າຕ້ອງແກ້ໄຂ ຂອດທີ່ບໍ່ເໝາະສົມກັບຍຸກສະໄໝ ກົດໜ່ວງຄວາມກ້າວໜ້າ ຫຼືຄຳພີຕາຍໂຕ ຊ້າຍຈັດ ຂວາໂພດ… ນັ້ນແມ່ນຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດແລ້ວ ເຊິ່ງຫຼາຍພາກສ່ວນກໍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ ປະຕິບັດຈົນເກີດດອກອອກຜົນ ເຮັດໃຫ້ວຽກງານພັດທະນາປະເທດຊາດ ເດິນແມ່ນແລ່ນສະດວກ.
ແນວໃດກໍຕາມ, ເປັນເລື່ອງທຳມະດາວ່າ ເມື່ອມີຜູ້ເຮັດໄດ້ ກໍຍ່ອມມີຜູ້ທີ່ບໍ່ເຮັດໄດ້ ດັ່ງນັກສຶກສາຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ບໍ່ປະສົງອອກນາມ ທີ່ກຳລັງໄປຂໍຂໍ້ມູນຈາກອົງການຈັດຕັ້ງລັດ ແຫ່ງໜຶ່ງ ແຕ່ໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນຊັກຊ້າຈົນຜູ້ກ່ຽວ ອາດຈະບໍ່ສາມາດນຳເອົາຂໍ້ມູນທີ່ໄດ້ນັ້ນ ມາປະກອບໃສ່ບົດຂອງຕົນສົ່ງອາຈານ ປະຈຳວິຊາໄດ້ ດັ່ງຄຳເວົ້າທີ່ສື່ອອກມາຂອງຜູ້ກ່ຽວວ່າ “ເປັນຫຍັງການໄປເອົາຂໍ້ມູນມາເຮັດບົດລາຍງານ ຢູ່ກົມກອງຕ່າງໆມັນຄືມາຍາກແທ້ ຫຼາຍມື້ແທ້ບາດນີ້ອາຈານກະໃຫ້ເວລາບໍ່ໄດ້ຫຼາຍ ຍັງສິເອົາໄປລຽບລຽງອີກບົດກະສິທັນແລ້ວຢູ່ຫວາ ໄປມື້ນີ້ກະວ່າຜູ້ຮັກສາຂໍມູນບໍ່ຢູ່ເລືອນໄປທິດໜ້າອີກ ເຮັດຈັ່ງໃດສິທັນ ໃຜມີຂໍ້ມູນເອົາມາໃຫ້ແນ່ ຢາກໃຫ້ສື່ມວນຊົນຊ່ວຍປະຊາສຳພັນໃຫ້ແນ່ ຢາກໃຫ້ເຈົ້າຫນ້າທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເລັ່ງມືໃນການເຮັດວຽກແນ່ “.
ຕໍ່ເຫດການດັ່ງກ່າວນັ້ນ ຖ້າຟັງຝ່າຍຜູ້ຕ້ອງການຂໍ້ມູນຝ່າຍດຽວ ກໍຄືວ່າຂັ້ນຕອນການໃຫ້ຂໍ້ມູນ ຢູ່ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດຫຍຸ້ງຍາກ ຫຼາຍຂັ້ນຫຼາຍຕອນ ຟັງແລ້ວກໍເປັນເລື່ອງຈິງ. ແຕ່ອີກດ້ານໜຶ່ງນັ້ນ ໃນອົງການຈັດຕັ້ງລັດ ກໍໄດ້ມີລະບົບການເຮັດວຽກຄັກແນ່ ມີຂັ້ນມີຕອນ ກ່ອນຈະໃຫ້ຂໍ້ມູນກໍຕ້ອງໄດ້ຖາມ ຄຳເຫັນດີຈາກຜູ້ບັງຄັບບັນຊາກ່ອນ ເພື່ອໃຫ້ຂໍ້ມູນທີ່ໃຫ້ອອກໄປນັ້ນ ມີຄວາມຖືກຕ້ອງ ແມ່ນຍຳ ແລະຖ້າຫາກມີຄວາມຜິດພາດ ກໍຕ້ອງໄດ້ຮ່ວມກັນແກ້ໄຂ ເມື່ອເປັນແນວນັ້ນ ກໍແນ່ນອນວ່າກ່ອນຈະໃຫ້ຂໍ້ມູນໃດແກ່ໃຜ ກໍຕ້ອງໄດ້ຮັບເຫັນດີເຫັນຊອບຈາກ ຜູ້ບັງຄັບບັນຊາກ່ອນ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວຈັ່ງໃຫ້ຂໍ້ມູນໄດ້ ເຊິ່ງເປັນເຫດໃຫ້ຜູ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາ ບໍ່ກ້າໃຫ້ຂໍ້ມູນໃດໆ ກັບໃຜໄດ້ທັນທ່ວງທີ ແມ່ນແຕ່ນັກຂ່າວຂໍສຳພາດ ກໍຕ້ອງໄດ້ຂຽນໃບສະເໜີໄປຂໍອະນຸມັດກ່ອນ ແລ້ວຄ່ອຍໄດ້ສຳພາດ ເຊິ່ງກໍໃຊ້ເວລາແດ່ ບາງເທື່ອໄວ ບາງເທື່ອດົນ ຫຼືບາງເທື່ອກໍມິດເສີຍໄປກໍມີ.
ຕໍ່ບັນຫາດັ່ງກ່າວ, ຖ້າຫາກບໍ່ມີການແກ້ໄຂຂອດດັ່ງກ່າວແລ້ວ ນອກຈາກຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາ ບໍ່ມີສິດໃຫ້ຂໍ້ມູນແລະເຮັດໃຫ້ວຽກງານຊັກຊ້າແລ້ວ ຍັງເຮັດໃຫ້ຜູ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາ ເປັນຄົນຫົວຄິດປະດິດສ້າງບໍ່ສູງ ບໍ່ກ້າສະແດງອອກ ແລະບໍ່ກ້າຕັດສິນໃຈໄດ້.