ລວມ​ຍອດ​ຜະ­ລິດຕະ​ພັນ​ກະ­ສິ­ກຳŒປ່າ­ໄມ້ ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ​ປະມານ 4Œ5% ຕໍ່​ປີ, ມາ​ຮອດ​ປະ­ຈຸ​ບັນກວມ​ເອົາ 52% ຂອງ GDP ໃນນັ້ນ​ຂະ­ແໜງ​ປູກ­ຝັງ​ກວມ​ປະ­ມານ 27%, ລ້ຽງ­ສັດ 19% ແລະ​ປ່າ ໄມ້ 6%.

ອັນ​ພົ້ນ​ເດັ່ນ​ຂອງ​ລັດ­ຖະ­ບານ ໃນ​ໄລ­ຍະ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ​ແມ່ນ​ໄດ້​ສຸມທຶນ­ຮອນ​ເຂົ້າ​ໃສ່​ການ​ກໍ່­ສ້າງ​ພື້ນຖານ​ໂຄງ​ລ່າງ​ຮັບ​ໃຊ້​ແກ່​ການ​ຜະ ລິດ​ກະ­ສິ­ກຳ​ເປັນ­ຕົ້ນ​ແມ່ນ​ລະ­ບົບ ຊົນ­ລະ­ປະ­ທານ ຊຶ່ງ​ມາ​ຮອດ​ປະ­ຈຸບັນ​ມີ​ເຖິງ 24.695 ແຫ່ງ, ສາ­ມາດສະ­ໜອງ​ນ້ຳ​ໃຫ້​ແກ່​ການ​ຜະ­ລິດ​ລະດູ​ແລ້ງ 215.000 ເຮັກ­ຕາ, ທຽບໃສ່​ປີ 1976 ມີ​ເນື້ອ­ທີ່​ການ​ຜະ­ລິດລະ­ດູ­ແລ້ງ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ນ້ຳ​ຈາກ​ລະ­ບົບ ຊົນ­ລະ­ປະ­ທານ​ພຽງ 2.700 ກວ່າເຮັກ­ຕາ, ພ້ອມ​ກັນ​ນີ້ ກໍ​ໄດ້​ສ້າງ​ສະຖາ​ບັນ​ຄົ້ນ­ຄວ້າ​ກະ­ສິ­ກຳ ແລະ​ປ່າ ໄມ້​ຂຶ້ນ ຊຶ່ງ​ເຄືອ​ຂ່າຍ​ປະ­ກອບ​ມີ 10 ສູນ, 8 ສະ­ຖາ­ນີ ແລະ1 ໂຮງ­ງານຜະ­ລິດ​ຢາ​ວັກ​ຊິນ ຈາກ​ພື້ນ­ຖານ​ດັ່ງ ກ່າວ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຜົນ​ຜະ­ລິດ​ເຂົ້າ​ບັນ­ລຸເຖິງ 2,6 ລ້ານ​ໂຕນ ໃນ​ປີ 2005 (ປີ 1976 ຜົນ​ຜະ­ລິດ​ເຂົ້າ​ໄດ້​ພຽງ 6,6 ແສນ​ກວ່າ​ໂຕນ) ນັບ​ແຕ່​ປີ 2000 ເປັນ­ຕົ້ນ​ມາ ສປປ ລາວ ສາມາດ​ມີ​ເຂົ້າ​ກຸ້ມ​ກິນ​ຢ່າງ​ພຽງ­ພໍ, ມີສ່ວນ​ແຮ​ໄວ້ ແລະ​ຈຳ­ນວນ​ໜຶ່ງ​ໄດ້ ກາຍ­ເປັນ​ສິນ­ຄ້າ​ສົ່ງ​ອອກ ຊຶ່ງ​ບໍ່ເຄີຍ​ມີ​ມາ​ຈັກ​ເທື່ອ​ໃນ​ປະ­ຫວັດ­ສາດຂອງ​ຊາດ​ລາວ.

ນອກ­ຈາກ​ການ​ປູກ​ເຂົ້າ​ແລ້ວ ຍັງ​ໄດ້​ປູກ​ພືດ, ລ້ຽງ­ສັດ​ທັງ​ໃນ ແບບ​ອຸດ­ສາ­ຫະ­ກຳ ແລະ​ພື້ນ​ບ້ານ ຊຶ່ງ​ມີ​ການ​ຂະ­ຫຍາຍ­ຕົວ​ຢ່າງ​ຕໍ່ ເນື່ອງ​ໃນ​ນັ້ນ​ການ​ລ້ຽງ­ສັດ​ເພີ່ມ ຂຶ້ນ​ໃນ​ລະ­ດັບ 3% ຕໍ່​ປີ, ລ້ຽງ​ປາເພີ່ມ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ລະ­ດັບ 15% ຕໍ່​ປີ, ສາມາດ​ແກ້​ໄຂ​ຄວາມ​ຕ້ອງ­ການ​ຂອງ ຕະ­ຫຼາດ​ພາຍ​ໃນ​ປະ­ເທດ​ໄດ້​ໂດຍພື້ນ­ຖານ ພ້ອມ​ກັນ​ນີ້​ກໍ​ມີ​ຫຼາຍ​ປະ ເພດ​ທີ່​ໄດ້​ກາຍ­ເປັນ​ສິນ­ຄ້າ​ສົ່ງ​ອອກ ຊຶ່ງ​ມາ​ເຖິງ​ປະ­ຈຸ​ບັນ​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ສົ່ງ ອອກ​ປະ­ມານ 70 ລ້ານ​ໂດ​ລາ​ຕໍ່​ປີ.