ຕັ້ງແຕ່ໃດມາ ເພດຍິງລາວ ມີຄວາມສາມາດພິເສດດ້ານສີມື ຫຍິບ, ຖັກ, ປັກແສ່ວ ຊຶ່ງເປັນທີ່ຍອມຮັບ ແລະນິຍົມຂອງຄົນທາງ ພາຍໃນ ແລະຕ່າງປະເທດ.
ວຽກງານຫຍິບ, ຖັກ, ປັກແສ່ວ ແຕ່ດົນນານມາເທົ່າທຸກມື້ນີ້ ຖືວ່າເປັນກິດຈະກຳໜຶ່ງຂອງເພດຍິງລາວ, ທີ່ມີບົດບາດສຳຄັນ ພ້ອມທັງສ້າງຄວາມເອກອ້າງທະນົງໃຈໃນວຽກງານສິລະປະຫັດຖະກຳຕົກ ແຕ່ງຂອງລາວ ສະທ້ອນສີສັນອັນ ຫຼາກຫຼາຍໃນລັກສະນະຮູບພາບທຳມະຊາດ, ປະເພນີວິຖີຊີວິດຕ່າງໆ ຂອງສັງຄົມວົງຄະນາຍາດແຫ່ງຊາດ, ເວົ້າໄດ້ວ່າ ວຽກງານຫັດຖະກຳຍັງກ່ຽວພັນວຽກງານເສດຖະກິດຂອງປະຊາຊົນດັ່ງສະແດງຜົນ ງານອັນໂດດເດັ່ນເຊັ່ນ: ປະເພດສິ້ນໄໝລາວ, ຄຽງຄູ່ກັບການຫຍິບຖັກ, ປັກແສ່ວ, ແມ່ຍິງລາວຍັງມີ ວັດທະນະທຳການແຕ່ງກາຍທີ່ ເປັນເອກະລັກສະເພາະເປັນຕົ້ນ ແມ່ນການນຸ່ງສິ້ນຫຼາກຫຼາຍລັກສະນະສິສັນຜ່ານຊົນເຜົ່າຕ່າງໆ ນັ້ນກາຍເປັນແບບສຳຄັນຕໍ່ວັດທະ ນະທຳການນຸ່ງຖືຂອງເພດຍິງ ໃນນີ້ທີ່ນິຍົມກັນ, ຈະນຸ່ງສິ້ນປະເພດຜ່າຝ້າຍ ຫຼື ຜ້າໄໝທີ່ມີຫົວມີຕີນນຸ່ງເສື້ອແຂນທ່ອງ, ພາດຜ້າບ່ຽງ ໄປຮ່ວມທຳບຸນໃນວັນສຳຄັນຂອງຊາດ, ເຫັນແລ້ວກໍເຂົ້າໃຈໄດ້ໂລດວ່າ: ການນຸ່ງຖືຂອງແມ່ຍິງລາວ ແມ່ນຢູ່ໃນແບບປົກປິດບໍ່ມັກເປີດແປນ, ເມື່ອທຽບກັບເພດຊາຍ ຖືວ່າເພດຍິງຮັກສາເອກະລັກການນຸ່ງຖືໄດ້ດີກວ່າ.
ແນ່ນອນເມື່ອສັງຄົມມີການ ພັດທະນາສີສັນຊີວິດກໍພັດທະນາ ຕາມເຫັນໄດ້ຈິງໃນເມື່ອກ່ອນເພດຍິງລາວບໍ່ມັກນຸ່ງໂສ້ງ ແຕ່ມາດຽວ ນີ້ແມ່ຍິງລາວຈຳນວນບໍ່ໜ້ອຍມັກ ນຸ່ງໂສ້ງໃນເວລາຢູ່ເຮືອນ ແລະ ຍາມອອກທ່ຽວ ບັນຫານີ້ກໍຂຶ້ນກັບຄວາມເໝາະສົມຂອງກາລະໂອ ກາດ, ເມື່ອຍາມເຂົ້າຮ່ວມງານສຳຄັນ ຫຼື ຍາມເຂົ້າວັດ ທຳບຸນ ແມ່ຍິງ ລາວກໍນຸ່ງສິ້ນເກົ້າຜົມບ່ຽງແພ ບໍ່ສະເພາະເທົ່ານັ້ນ, ເພດຍິງລາວຍັງ ຮັກສາພື້ນຖານວັດທະນະທຳສະຫງວນມາລະຍາດນິ້ມນວນອ່ອນ ຫວານສະແດງໃນການເວົ້າຈາ ກັບພໍ່ແມ່, ເຖົ້າແກ່, ແຂກ ຕະຫຼອດ ທັງພາຍໃນຄອບຄົວ ແລະສ່ວນໜຶ່ງກໍສະແດງຜ່ານພຶດຕິກຳການນອບ ນ້ອມເມື່ອຢູ່ໃນສັງຄົມຊຸມຊົນ.
ທີ່ໄດ້ເອິ້ນມາທັງໝົດນີ້ ແມ່ນຜູ້ຂຽນຢາກກະຕຸ້ນໃຫ້ຜູ້ອ່ານໄດ້ຮູ້ ແລະບອກຕໍ່ກັນໄປໃນສິ່ງທີ່ເປັນເອກະລັກ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຈືດຈາງ ແລະບໍ່ໃຫ້ຫາຍໄປ, ໃຫ້ຄຽງຄູ່ໄວ້ສັງຄົມລາວຕະຫຼອດໄປ.
ແຫລ່ງຂ່າວຈາກ: 