ນີ້ກໍພໍຈະເຫັນເຖິງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງມະນຸດກັບປາທີ່ມີມາຕັ້ງແຕ່ບູຮານນະການມາແລ້ວ ຫລັກຖານທາງປະຫວັດສາດພົບວ່າ ເມື່ອປະມານ 17, 000 ປີມາແລ້ວ ມະນຸດຖ້ຳເທິງຍອດ (ຊານຕິ່ງຕົ້ງເຫຍີນ) ຮູ້ຈັກການຫາປາມາເປັນອາຫານແລ້ວ ຈົນທຸກມື້ນີ້ ປາຍັງເປັນອາຫານທີ່ສຳຄັນຂອງມະນຸດທຸກຊາດທຸກພາສາ
ທົ່ວໂລກມີປາປະມານ 2 ໝື່ນກວ່າຊະນິດ ແລະ ປາເປັນສັດທີ່ມີຫລາຍທີ່ສຸດໃນບັນດາສັດທີ່ມີກະດູກສັນຫລັງທັງຫລາຍ ປາມີຢູ່ທຸກຫົນທຸກແຫ່ງ ບໍ່ວ່າໃນມະຫາສະໝຸດ ທະເລ ແມ່ນ້ຳ ໜອງ ຫລື ບຶງ ຖ້າຈະເວົ້າລັດເອົາກໍສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ມີນ້ຳບ່ອນໃດກໍມີປາບ່ອນນັ້ນ
ປາມີຂະໜາດ ຮູບຮ່າງ ສັນຖານ ທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫລວງຫລາຍ ສາເຫດທີ່ປາມີຈຳນວນຫລວງຫລາຍເພະຄວາມສາມາດວາງໄຂ່ຂອງປານັ້ນເອງ ຄື ປາຕົວໜຶ່ງມີຄວາມສາມາດໃນການວາງໄຂ່ໃນແຕ່ລະເທື່ອຕັ້ງແຕ່ຫລາຍແສນໜ່ວຍໄປເຖິງຫລາຍພັນລ້ານໜ່ວຍ ແຕ່ເນື່ອງຈາກໄພຈາກສັດອື່ນໆຮອບໂຕ ໄຂ່ປາຈະຖືກທຳລາຍໄປເທື່ອລະຫລາຍໆ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຈຳນວນທີ່ລອດມາມີຢູ່ເປັນຈຳນວນໜ້ອຍ ແມ່ນປາຈະມີຫລວງຫລາຍຫລາຍໝື່ນຊະນິດ ແຕ່ຖ້າແບ່ງເປັນພວກແລ້ວ ກໍແບ່ງໄດ້ເປັນ 2 ພວກໃຫຍ່ໆ ຄື ປານ້ຳຈືດ ແລະປານ້ຳເຄັມ
ເມື່ອທຽບກັບຊີ້ນງົວ ໝູ ແລະ ໄກ່ແລ້ວ ປາຈະມີປະລິມານໂປຕີນທີ່ສູງກວ່າ ແລະມະນຸດສາມາດດູດຊຶມໄດ້ເຖິງ 96% ຊີ້ນປາມີສ່ວນປະກອບທາງເຄມີໃກ້ຄຽງກັບຊີ້ນຂອງມະນຸດຫລາຍ ຊີ້ນປາມີກົດອະມິໂນທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ຮ່າງກາຍເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ ນອກຈາກນີ້ ຍັງມີແຄຊຽມ ແລະ ຟອດຟໍລັດຫລາຍກວ່າຊີ້ນສັດຊະນິດອື່ນ ໂດຍສະເພາະໃນປາທະເລ ຈະມີໄອໂອດີນ ຊີ້ນປາຍັງມີວິຕາມິນ A, B1, B12 ແລະ D ນໍາອີກ
ໃນອາຫານຈຳພວກຊີ້ນ ຊີ້ນປາເປັນໂປຕີນທີ່ຍ່ອຍງ່າຍທີ່ສຸດ ຫລັງຈາກປຸງແລ້ວຈະສູນເສຍນ້ຳໄປ 10-30% ເມື່ອທຽບກັບຊີ້ນສັດຊະນິດອື່ນແລ້ວຈະໜ້ອຍກວ່າຫລາຍ (ປະມານ 50%) ດັ່ງນັ້ນຊີ້ນປາຈຶ່ງເໝາະສົມສຳລັບເປັນອາຫານຂອງຜູ້ປ່ວຍ ຄົນເຖົ້າ ຫລືເດັກນ້ອຍ
ໂດຍທົ່ວໄປຊີ້ນສັດອື່ນໆ ຈະມີໄຂມັນສັດ ແລະ ຄໍເລດເຕີລໍຫລາຍ ຖ້າກິນຊີ້ນສັດຫລາຍຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດທີ່ກ່ຽວກັບຫົວໃຈ ແລະ ຫລອດເລືອດໄດ້ງ່າຍ ເຊັ່ນ ຫລອດເລືອດແຂງໂຕ ພະຍາດຫລອດເລືອດຫົວໃຈຕີບ ເປັນຕົ້ນ
ຄົນ ເອດກິໂມ ນັ້ນ ມີຊີວິດຢູ່ໃນແຖວອາກາດໜາວເຢັນມີນ້ຳແຂງປົກຄຸມຕະຫລອດປີ ຕັ້ງແຕ່ບັນພະບຸລຸດຈົນເຖິງປະຈຸບັນ ຄົນ ເອດກິໂມ ກິນປາເປັນອາຫານຫລັກ ຜົນການສຳຫລວດທາງວິທະຍາສາດ ພົບວ່າ ຄົນ ເອດກິໂມ ເປັນຊົນຊາດທີ່ເປັນພະຍາດຫລອດເລືອດຫົວໃຈຕີບ ແລະ ເບົາຫວານໜ້ອຍທີ່ສຸດ ນັກວິທະຍາສາດເຊື່ອວ່າ ທີ່ເປັນເຊັ່ນນີ້ ເພາະຜົນຈາກການກິນຊີ້ນປານັ້ນເອງ ນອກຈາກນີ້ຍັງມີລາຍງານຈາກຈີນ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນໃນທຳນອງດຽວກັນນີ້ຄື ຊາວປະມົງທີ່ກິນປາເປັນປະຈຳມາຫລາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນຈະເປັນພະຍາດຫລອດເລືອດຫົວໃຈຕີບໃນອັດຕາຕ່ຳ
ເປັນຫຍັງຊີ້ນປາຈຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກຊີ້ນສັດອື່ນ
ການສຶກສາວິໄຈພົບວ່າ ເປັນຜົນເນື່ອງມາຈາກໄຂມັນໃນສັດອື່ນສ່ວນຫລາຍເປັນໄຂມັນອິ່ມຕົວ (Saturated fat) ແລະ ກົດໄຂມັນ (fatty acid) ເປັນເຫດຄືເຮັດໃຫ້ຫລອດເລືອດແຂງໂຕ ດັ່ງນັ້ນ ການກິນເນື້ອສັດເປັນປະຈຳຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດຫົວໃຈ ໂຄໂລນາລີໄດ້ງ່າຍ ແຕ່ໃນຊີ້ນປາ ມີກົດໄຂມັນທີ່ບໍ່ອິ່ມໂຕ (Unsaturated fat) ຫລາຍຊະນິດຫລາຍກວ່າ 80% ກົດໄຂມັນທີ່ບໍ່ອິ່ມໂຕເຫລົ່ານີ້ສາມາດຫລຸດ ຄໍເລດເຕີລໍໄດ້ ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດຫົວໃຈ ໂຄໂລນາລີ
ຕັ້ງແຕ່ບູຮານ ປາໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້ເປັນອາຫານ ແລະ ຢາ ນ້ຳມັນຕັບປານັ້ນສະກັດມາຈາກຕັບຂອງປາ ໃນນ້ຳມັນຕັບປາມີວິຕາມິນ A ແລະ D ເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ
ນອກຈາກນີ້ໃນນ້ຳມັນຕັບປາຍັງມີວິຕາມິນ B1, B2 ແລະ B12 ນໍາອີກ ປາບາງຊະນິດສາມາດນຳມາເປັນວັດຖຸດິບໃນການເຮັດ ອິນຊູລິນ ຊຶ່ງເປັນຢາທີ່ສຳຄັນໃນການປິ່ນປົວພະຍາດເບົາຫວານ
ຂໍ້ຄວນລະວັງ
ໃນການກິນຊີ້ນປາ ພະຍາດໃນປານ້ຳຈືດມັກພົບຢູ່ສະເໝີ ດັ່ງນັ້ນໃນການປຸງຈະຕ້ອງປຸງໃຫ້ສຸກກ່ອນຈຶ່ງຈະກິນສະເໝີ