ໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່ ກັບ ໄຂ້ຫວັດທຳມະດາ ເປັນໂລກຕິດເຊື້ອທາງເດີນຫາຍໃຈທີ່ມີອາການຄ້າຍກັນ ແຕ່ມັນມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍດ້ານ ທັງສາເຫດຂອງການເກີດໂລກ, ຄວາມຮຸນແຮງຂອງອາການປ່ວຍ ແລະແນວທາງການຮັກສາ.
ສາເຫດຂອງການເກີດໂລກ:
– ໄຂ້ຫວັດທຳມະດາ: ເກີດຈາກເຊື້ອໄວຣັສຫຼາຍຊະນິດ ໂດຍສະເພາະກຸ່ມໄຣໂນໄວຣັສ (Rhinovirus).
– ໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່: ເກີດຈາກເຊື້ອໄວຣັສອິນຟູເອນຊາ (Influenza Virus) ເຊິ່ງມີຫຼາຍສາຍພັນ ແລະສາມາດກາຍພັນໄດ້.
ອາການຂອງໂລກ:
– ໄຂ້ຫວັດທຳມະດາ: ມັກມີອາການບໍ່ຮຸນແຮງ ເຊັ່ນ: ໄອ, ຈາມ, ຕັນດັງ, ນ້ຳມູກໄຫຼ ແລະເຈັບຄໍ. ອາການມັກຄ່ອຍໆດີຂຶ້ນເອງພາຍໃນ 7-10 ມື້.
– ໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່: ມີອາການຮຸນແຮງກວ່າ ມັກມີໄຂ້ສູງ, ໜາວສັ່ນ, ເຈັບຫົວ, ປວດເມື່ອຍຕາມກ້າມເນື້ອ, ອ່ອນເພຍ ແລະອາດມີອາການແຊກຊ້ອນຮ້າຍແຮງ ເຊັ່ນ: ປອດອັກເສບ.
ການຕິດຕໍ່: ທັງສອງໂລກ ຕິດຕໍ່ຜ່ານລະອອງຝອຍຈາກການໄອ ຫຼື ຈາມ ແລະການສຳພັດພື້ນຜິວທີ່ມີເຊື້ອໄວຣັສປົນເປື້ອນຢູ່.
ການຮັກສາແລະປ້ອງກັນ:
– ໄຂ້ຫວັດທຳມະດາ: ຮັກສາຕາມອາການ ເຊັ່ນ: ດື່ມນ້ຳໃຫ້ຫຼາຍໆ, ພັກຜ່ອນໃຫ້ພຽງພໍ ແລະໃຊ້ຢາຫຼຸດໄຂ້ ຫຼື ຢາປົວຕາມອາການ.
– ໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່: ອາດຈະຕ້ອງໃຊ້ຢາຕ້ານໄວຣັສໃນບາງກໍລະນີ ແລະຄວາມສັກວັກຊີນປ້ອງກັນໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່ທຸກປີ ເພື່ອຫຼຸດຄວາມສ່ຽງໃນການຕິດເຊື້ອ.
ເຖິງແມ່ນວ່າໄຂ້ຫວັດທຳມະດາ ແລະໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່ຈະມີອາການຄ້າຍຄືກັນ ແຕ່ໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ ແລະອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພາວະແຊກຊ້ອນທີ່ຮຸນແຮງໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ, ຫາກມີອາການໄຂ້ຂຶ້ນສູງ ແລະອ່ອນເພຍແຮງ ຄວນຮີບໄປຫາແພດ ເພື່ອຮັບກວນກວດ ແລະປິ່ນປົວຢ່າງເໝາະສົມ.
ທີ່ມາ: Phitsanulok Hospital, Chulalongkorn Hospital, Bangkok Hospital