ຄາຣາໂອເກະຜີ

0
376

 

ຫຼັງກິດຈະກຳການບໍລິຈາກເຄື່ອງ ສຳເລັດລົງ

ພວກເຮົາກໍ່ເດີນທາງກັບຄືນມາຮອດຕົວເມືອງອຸດົມໄຊ
ປະມານ 22:15 ນາທີ.

ພວກເຮົາສາມຄົນ ໄດ້ໄປພັກຢູ່ ໂຮງແຮມແຫ່ງໜຶ່ງ ໃກ້ໆສະໜາມບິນອຸດົມໄຊ,
ແລະ ໄດ້ເລືອກເອົາຫ້ອງທີ່ສາມາດນອນໄດ້ 3ຄົນ .

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງພັກ ກໍ່ມີກິ່ນສາບ, ຂິວ ,
ຝາຫ້ອງນອນ ມີຮອຍແຕກ ແລະ ຮອຍເປື້ອນຊຶມ

ພື້ນຫ້ອງ ມີຄາບໜຽວໆ ຢູ່ເປັນຈຸດ
ຄືກັບບໍ່ໄດ້ທຳຄວາມສະອາດມາດົນ.

ແຕ່ດ້ວຍຄວາມອິດເມື່ອຍ ແລະ ຢາກນອນພັກຜ່ອນ ໄວໆ
ພວກເຮົາຈຶ່ງບໍ່ເອົາຫົວຊານຳສິ່ງຕ່າງໆອ້ອມຂ້າງ
ກວ່າຈະຈັດແຈງກະເປົາ, ອາບນ້ຳປ່ຽນເຄື່ອງ ກໍ່ເລີຍເວລາໄປເກືອບຮອດ 23:40ນາທີ

ສາມສາວ.. ພາກັນໂດດເຂົ້າບ່ອນນອນ
ຊຸກຄີງໃຕ້ຜ້າຫົ່ມອຸ່ນໆ ດ້ວຍຄວາມດີໃຈ
ແລະ ພ້ອມທີ່ຈະຫຼັບຕາລົງໄດ້ທັນທີ.

ແຕ່…..
ເລື່ອງທີ່ບໍ່ຄາດຝັນ ກໍ່ເກີດຂຶ້ນ…!

ພວກເຮົາທັງສາມ
ໄດ້ຍິນສຽງ…..ຄ້າຍຄືຄົນຮ້ອງໄຫ້ ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ ທໍລະມານ…

ເມື່ອພວກເຮົາຕັ້ງໃຈຟັງ ພັດມິດຫາຍໄປ …

ກຳລັງຈະເຊືອບຫຼັບ ກໍ່ໄດ້ຍິນອີກ…!!

ຂ້ອຍລຸກຂຶ້ນມານັ່ງຟັງ ..
ມັນແມ່ນສຽງຄົນ ຫຼື ສຽງຫຍັງກັນແທ້…??

ເມື່ອຕັ້ງໃຈຟັງດີໆ ຄ້າຍຄືສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງຜູ້ຍິງ ອາຍຸປະມານ 30ປາຍປີ

ຂ້ອຍເກີດຄວາມສົງໄສວ່າລາວແມ່ນໃຜ ? ລາວເປັນຫຍັງ ?
ໃຜເຮັດຫຍັງໃຫ້ລາວ ?
ເຮືອນລາວຢູ່ໃກ້ໆບໍລິເວນນີ້ບໍ່?
ເກີດຫຍັງຂຶ້ນທີ່ເຮືອນຂອງລາວ ?

ພວກເຮົາຫຼັບຕາບໍ່ລົງ…

ຍ່າງອອກຈາກຫ້ອງນອນມາເຄົ້າເຕີໂຮງແຮມ ຕອນ 00:20ນາທີ

ບໍ່ມີພະນັກງານຈັກຄົນ

ແລະ …..
ບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ ນັ້ນແມ້ແຕ່ໜ້ອຍດຽວ..

ມັນແມ່ນຫຍັງກັນແທ້…?

ຂ້ອຍກັບຄືນເຂົ້າມາຫ້ອງນອນ ນັ່ງຖາມກັນວ່າ ເຮົາຈະຍ້າຍໂຮງແຮມຕອນນີ້ບໍ່?
ແຕ່ຕ່າງຄົນຕ່າງອິດເມື່ອຍແລ້ວ ບໍ່ມີແຮງຍ້າຍໄປໃສ
ຕອນນີ້ຂໍນອນພັກກ່ອນ

ຈາກນັ້ນກໍ່ພາກັນນອນລົງ
ເອົາຜ້າຫົ່ມປົກຫົວ ແລ້ວກໍ່ຫຼັບຕາ.
.
.

ບໍ່ພໍຮອດ 10ນາທີ
ສຽງນັ້ນກໍ່ກັບຄືນມາຫຼອກຫຼອນພວກຂ້ອຍອີກ…!

ຄວາມຢ້ານ ແຜ່ກະຈາຍອ້ອມໆຕົວພວກເຮົາ..

ຂົ່ມຕາຫຼັບບໍ່ລົງ…

ຂ້ອຍຕັດສິນໃຈ ລຸກຂຶ້ນຊອກທີ່ມາຂອງສຽງ
ວ່າມັນດັງມາຈາກຟາກໃດກັນແທ້..?

ສຽງນັ້ນ…
ມັນດັງມາຈາກປ່ອງຢ້ຽມ ດ້ານຊ້າຍມືສຸດ
ຟາກຕີນຕຽງຂອງຂ້ອຍນີ້ເອງ..!

ທັງຢ້ານ ທັງສັ່ນ ທັງຢາກຮູ້ ຢາກເຫັນ

ກັ້ນໃຈ ໄຂປະຕູປ່ອງຢ້ຽມອອກ….

ເຫັນໝອກໜາປົກຄຸມທົ່ວທຸກທິດ,
ລົມໜາວພັດມາຖືກໃບໜ້າ
ແນມໄປເກືອບບໍ່ເຫັນຫຍັງ ນອກຈາກ …..

ແສງໄຟສີຂຽວໆ …
ຫ່າງຈາກຈຸດທີ່ຂ້ອຍຢູ່ປະມານ 100 ປາຍແມັດ

ແສງໄຟຂຽວໆນັ້ນມັນແມ່ນຫຍັງ….?

ແນມບໍ່ເຫັນເລີຍ…

ຂ້ອຍຈັບແວ່ນຕາຂຶ້ນມາໃສ່ ..

ເບິ່ງຄັກໆ ..

ຂົນຫົວຂ້ອຍລຸກ….!

ຟ້າວອັດປ່ອງຢ້ຽມ ໂດດເຂົ້າບ່ອນນອນ….!

ເອົາຜ້າຫົ່ມປົກຫົວ….!!!

ແສງໄຟຂຽວໆນັ້ນ….

ມັນຂຽນວ່າ ..


..

..
..
..

“ຄາຣາໂອເກະ”
.
.
.

ໂອ້ວ… ພະສົງ….!….!!…!!!!

ແມ່ນເອື້ອຍຮ້ອງເພງເນາະ!

ເຮົາກະດຽວວ່າຜີໄຫ້…..!!!!!!

ຄືມາໂຫຍຫວນຄືເຈັບປວດທໍລະມານແທ້…!

ໃຈໜຶ່ງກໍ່ຄຶດວ່າແມ່ນເອື້ອຍຖືກຜົວຕີ…!

ໂອ້ຍ ໂອ້ຍ….ເນາະ!!

ຮື້ຍ………………!!!!!!


ຂໍຂອບໃຈບົດເລື່ອງສັ້ນຈາກ: ເພຈ ຢາກແຕ້ມ&ຢາກເວົ້າ

ອອກ​ຈາກ REPLY ເປັນ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.